Monthly Archives: Temmuz 2013

Çıktım Yola … Fatih Oğuz

Neler kaybedeceğimi göze alarak çıktım yola. Nasihatlar hoştur amma musibetlerin soğuk yüzüyle tanışmak için çıktım yola.

Annem üzülür diye düşünmeden çıktım yola. İki damla gözyaşıya aldırmadan çıktım yola. Günah ortağım nefsimi aklamadan çıktım yola.

Kalpsiz demelerine yan çizerek çıktım yola. En güzel sevda sözcükleri bakışlarımla konuşturarak çıktım yola.

Merhaba, elveda demeden çıktım yola.Gerekçeler, nedenler sunmadan çıktım yola. Sağa sola bakmadan çıktım yola. Dere,tepe düz çıktım yola.

Artısız, eksisiz çıktım yola. Çarpmadan, bölmeden çıktım yola. “Pi” mantığına, kitap-hesap simsarlığına yumruk çakarak çıktım yola.

Hatalarıma sahip çıkarak çıktım yola. Zayıf yanlarımı incitmeden çıktım yola. İlerleyen yaşımın oynadığı sinsi oyununu bile bile çıktım yola.

15 Eylül 2012 / Frankfurt a. Main

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz

Heydar Baba’ya Selam 1 – Şehriyar

Heydər Baba, ildırımlar şaxanda,
Sellər-sular şaqqıldayıb axanda,
Qızlar ona sərv bağlayıb baxanda,
Salam olsun şövkətinizə, elinizə
Mənim də bir adım gəlsin dilinizə

Heydər Baba kəklikliklərin uçanda
Kol dibindən dovşan qalxıb qaçanda
Bağçaların çiçəklənib açanda
Bizdən də bir mümkün olsa, yad elə,
Açılmatyan ürəkləri şad elə.

Bayram yeli çardaxları yıxanda
Novruzgülü, qarçiçəyi çıxanda
Ağ buludlar köynəklərin sıxanda
Bizdən də bir yad eyləyən sağ olsun,
Dərdlərimiz qoy dikəlsin, dağ olsun.

Heydə Baba, gün dağını dağlasın
Üzün gülsün, bulaqların ağlasın
Uşaqların bir dəstə gül bağlasın
Yel gələndə ver gəlsin bu yana
Bəlkə mənim yatmış bəxtim oyana.

Heydər Baba, sənin üzün ağ olsun
Dörd bir yanın bulaq olsun, bağ olsun
Bizdən sonra sənin başın sağ olsun
Dünya qəzov-qədər, ölüm-itimdir
Dünya boyu oğulsuzdur, yetimdir.

Heydər Baba, yolum səndən kəc oldu
Ömrüm keçdi, gələmmədim gec oldu
Heç bilmədim gözəllərin necə oldu
Bilməz idim, döngələr var, dönüm var
İtkinlik var, ayrılıq var, ölüm var.

Heydər Baba, igid əmək itirməz
Ömür keçər,əfsus, belə bitirməz
Namərd olan ömrü başa yetirməz
Biz də vallah unutmarıq sizləri
Görəməsək, halal edin bizləri.

Heydər Baba, Mir Əjdər səslənəndə
Kənd içinə səsdən-küydən düşəndə
Aşıq Rüstəm sazın dilləndirəndə
Yadımdadır nə hövləsk qaçardım
Quşlar təkin qanad çalınb uçardım.

Şəngilavar yurdu Aşıq Alması
Gahdan gedib orda qonaq qalması
Daş atması, alma, heyva salması
Qalıb şirin yuxu kimi yadımda
Əsər qoyub ruhumda, hərzabımda

Heydər Baba, quru gölün qazları
Gədiklərin sazaxçalan sazları
Kətkövşənin payızları, yazları
Bir sinema pərdəsidir gözümdə
Tək otorub seyr edərəm özümdə.

Heydər Baba, qaraçimən qadası
Kovuşların gələr səsi, sədası
Kərbalaya gedənlərin qadası
Düşsün bu ac yolsuzların gözünə
Təməddünün uyduq yalan sözünə

Heydər Baba, şeytan bizi azdırıb.
Məhəbbəti ürəklərdən azdırıb
Qara günün sərnöyüştün yazdırıb
Salıb xalqı bir birinin canına
Barışığı bələşdirib canına

Göz yaşına baxan olsa, qan axmaz
İnsan olan xəncər belinə taxmaz
Amma, heyif, kor tutduğun buraxmaz
Behiştimiz cəhənnəm olmaqdadır
Zilhəccəmiz məhərrəm olmaqdadır.

Xəzan yeli yarpaqları tökəndə
Bulud dağdan enib kəndə çökəndə
Şeyxəlüslam gözəl səsin çəkəndə
Misginli söz ürəklərə dəyərdi
Ağaclar da Allaha baş əyərdi.

Daşlı qulaq daş qumla dolmasın
Bağçaları sralmasın, solmasın
Ordan keçən atlı susuz olmasın
Qayana, bulaq, xeyrin olsun, axarsan
Üfüqlərə xumar-xumar baxarsan.

Heydər Baba, dağın, daşın sərəsi
Kəklik oxur, dalısında fərəsi
Quzuların ağı, bozu, qarası
Bir gedəydim dağ-dərələr uzunu
Oxuyardım, çoban, qaytar quzunu.

Heydər Baba, sulu yerin düzündə
Bulaq qaynar çay-çəmənin gözündə
Bulaq otu üzər suyun üzündə
Gözəl quşlar ordan gəlib keçərlər
Xəlvətliyib bulaqdan su içərlər.

Biçin üstü sünbül biçən oraqlar
Eylə bil ki, zülfü darar daraqlar
Şikarçılar bildirçini soraqlar
Biçinçillər ayranların içərlər,
Bir huşlanıb sondan durub biçərlər.

Heydər Baba, kəndin günü batanda
Uşaqların şamın yeyib yatanda
Ay buluddan çıxıb qaş-göz atanda
Bizdən bir sən onlara qissə de
Qissəmizdə çoxlu qəmu-qüssə de.

Qarı nənə gecə nağıl deyəndə
Külək qalxıb qapı-bacanı döyənədə
Qurd keçinin Şəngülüsünü yeyəndə
Mən qayıdıb bir də uşaq olaydım
Bir gül açıb ondan sonra solaydım.

Əmməcanın bal qəlləsini geyərdim
Sondan durub iç donumu geyərdim
Bağçalarda tiringəni deyərdim
Ay özümü o əzdirən günlərim
Ağac minib at gəzdirən günlərim.

Həci xala çayda paltar yuyardı
Məmmədsadıq damlarını suvardı
Heç bilməzdik dağdı, daşdı, divardı
Hər yan gəldi şıllaq atıb aşardıq
Allah nə xoş qəmsiz-qəmsiz yaşardıq.

Şeyxəlüslam münaciəti deyərdi
Məşədi Rəhim əbbani geyərdi
Məşğəcəli bozbaşları yeyərdi.
Biz suşuduq, deyrət olsun, toy olsun.
Fərq eləməz hər nə olacaq, qoy olsun.

Məlikniyaz vərəndilin salardı
Atın çapıb qey-qacından çalardı
Qırğı təkin gədik başın alardı
Dolayıya qızlar açıb pəncərə
Pəncərlərdə nə gözəl mənzərə.

Heydər Baba, kəndin toyun tuttanda
Qız gəlinlər xanapiltə satanda
Bəy gəlinə damdan alma atanda
Mənim də o qızlarında gözüm var
Aşıqların sazlarında sözüm var.

Yorum bırakın

Filed under Şehriyar

Anonim Yiğitler (Fatih Oğuz)

Toz dumana karışmış ortamdan çıkıp geldiler,

Her birinin alnında yusufçuk,

Gözlerinde kara toprağın şefkati vardı.

Korkuya bulaştımı bir kere yürek,

İhanetin sofrasında lezzet veren yem olur.

Onlar; ihanete yem olmadılar.

Korkuya değil; umuda buse kondurdular.

Vurdumduymazlığa derman diye sarılanları anlamakla birlikte,

Kayıtsız kalamamayı dert edindiler.

Yazın çeketle,

Kışın çıplak ayakla dolanmanın verdiği anlaşılmasızlığın

“Farkımız olsun” özetiyle sevdiklerinin gözlerine

Göz kapaklarını yumarak şiir düşürdüler.

Ve “anonim” olup geçtiler toz dumana karışmış ortamlardan,

“Kimdi bunlar?” sorusuna muhatap olmadan!

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz

Hoşçakal (Fatih Oğuz)

Ölümden korktukları için,

Yeni doğumlara sevinmezler.

Yeni doğan demek,

Yeni fikir, yeni emek,

Yeni mücadelenin verdiği; bilinen acı demektir.

Yeni doğanının çığlığı,

Ensemize düşüşen yaşlanmayı haber eden

Siren sesi gibidir.

Artık bana ait doğan güneş,

Gecenin namusunu kollayan yakamoz,

Sevdamın mahremiyeti zaman

Ve

Kavgamın adamlığı yalnızlığım;

Kalabalıkların uğrak yerine dönecek.

Öğrenciler sevgili,

Sevgililer evli,

İşçiler emekli,

Emeklinin alnında kurumayan helal ter

Son yıkanışımızın suyuyla karışıp kaybolacak.

Ey yeni doğan küçük insan;

Sana herkes “hoş geldin” der,

Ben ise sana “hoşçakal” derim.

Doğmakla, vedanın ilk adımını attığın için.

Bu saatten sonra;

Vedanı anlamlı kılacak onurlu bir yürüyüşün acısını çıkar.

 

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz

Ana Dili (Bahtiyar Vahapzade)

Dil açanda ilk defe ‘ana’ söyleyirik biz
‘Ana dili’ adlanır bizim ilk dersliyimiz
İlk mahnımız laylanı anamız öz südüyle
İçirir ruhumuza bu dilde gile-gile.

Bu dil – bizim ruhumuz, eşgimiz, canımızdır,
Bu dil – birbirimizle ehdi-peymanımızdır.
Bu dil – tanıtmış bize bu dünyada her şeyi
Bu dil – ecdadımızın bize qoyup getdiyi
En qiymetli mirasdır, onu gözlerimiz tek
Qoruyub, nesillere biz de hediyye verek.

Bizim uca dağların sonsuz ezemetinden,
Yatağına sığmayan çayların hiddetinden,
Bu torpağdan, bu yerden,
Elin bağrından qopan yanığlı neğmelerden,
Güllerin renglerinden, çiçeklerin iyinden,
Mil düzünün, Muğanın sonsuz genişliyinden,
Ağ saçlı babaların eqlinden, kâmalından,
Düşmen üstüne cuman o qıratın nalından
Qopan sesden yarandın.
Sen xalqımın aldığı ilk nefesden yarandın.

Ana dilim, sendedir xalqın eqli, hikmeti,
Ereb oğlu Mecnunun derdi sende dil açmış.
Üreklere yol açan Füzulinin sen’eti,
Ey dilim, qüdretinle dünyalara yol açmış.
Sende menim xalqımın qehremanlıqla dolu
Tarixi varaqlanır.

Sende neçe min illik menim medeniyyetim
Şan-şöhretim saxlanır.
Menim adım, sanımsan,
Namusum, vicdanımsan!

Ey öz doğma dilinde danışmağı
Ar bir elen fasonlu edebazlar
Oxşamır ruhunuzu qoşmalar, telli sazlarʔ!
Bunlar qoy mənim olsun.
Ancaq vətən çörəyi sizlərə qənim olsun!

Yorum bırakın

Filed under Bahtiyar Vahapzade

Yar Kasidi (Şehriyar)

Sen yarımın gasidisen
eyleş, sene çay démişem.

xıyalını gönderipdi
bes ki men ax-vay demişem.

ax! géceler yatmamışam
men sene lay-lay démişem.

sen yatalı men gozume
ulduzları say demısem

herkes sene ulduz déye
özüm sene ay démişem.

senden sonra heyata men
şirindise, zay démişem.

her gözelden bir gül alıp
sen gözele pay démişem.

senin gün tek batmağıvı
ay batana tay démişem.

indi yaya qış déyirem
sabıg qışa yay démişem.

gáh toyuvu yada salıp
men deli nay-nay démişem.

sonra yéne yaşa batıp
ağları hay-hay démişem.

etek dolu derya kimi
göz yaşima çay démişem.

ömre süren men qara gün
ax démişem, vay démişem.

Yorum bırakın

Filed under Şehriyar

Susmaram (Ahmet Cevat)

Men bir gulam, yük altında ezilmişem, gardaşım,

Sevinç bilmez bir mahkumam, ahu-zardır sırdaşım.

Damga vurub, zencirleyib tullamışlar zindana,

Karlı-buzlu cehennemler mesken olmuşdur bana.

Mene dinme, sus deyirsen, ne vahtacan susacam,

Buhranların, hicranların, mahbesinde galacam?

Niye susum, konuşmayım, insanlıkda payım var,

Menim ana vatanımdır talan olan bu diyar.

Niye susum, konuşmayım, Türk yurdudur bu toprak,

Oğuzların, elhanların vatanında kimdir, bak!

Bu dünyada azadlığı şan şöhretten üstün tut,

Alçaklığı, yaltaklığı rezilliyi sen unut!

Nece susum, konuşmayım, men eyleyim heyanet?

Hanı sevgi, hanı vatan, de harda galdı millet?

Men bir gulam, yerim altun, suyum gümüş, özüm aç,

Atam mahkum, anam sail, elim her şeye möhtaç.

Men Türk evladıyam, derin aklım, zekam var,

Ne vahtacan çiynimizde gezecekdir yağılar?

Ne kadar ki, hakimlik var, mahkumluk var, ben varam,

Zülme garşı isyankaram, ezilsem de susmaram!

Yorum bırakın

Filed under Ahmet Cevat

Dokuz Işık ve Akp Siyaseti (Ahmet Şafak)

13.06.2012

Ömer Çelik ” Dokuz Işık’ı okuyan böyle bir öfke diline sahip olmaz ” diyor.

AKP’nin Genel Başkan Yardımcısının sarfettiği bu söze istinaden şu soruyu sormak elzemdir.

Ömer bey siz okudunuz mu?

Okudunuzsa hala AKP’de ne işiniz var?

Zira Dokuz Işık AKP’nin bütün politikalarını reddeden bir muhtevaya sahiptir.Doktriner Türk Milliyetçiliğinin el kitabıdır ve tarifini millet üzerinden yapar.O milletin adı Türk milletidir.

Siyaset tarifini birey üzerinden yapan AKP’lilerin,millet kavramına bakışı ” kavimcilik ” kokar.Kavim ise milletin karşılığı değil, en fazla boy karşılığıdır.

Dokuz Işık AKP’lilerin umurunda değil.Onların umurunda olan Devlet Bahçeli’nin temsil ettiği, teslimiyetçiliği reddeden milli duruştur.Bu duruşun kamuoyunda oluşturduğu zihni ve siyasal barikattır.

İşte bu barikatı yıkmak için MHP içi operasyonlara meylediyorlar.MHP’nin oluşturduğu barikat Angloamerikanist siyaset modelinin karşısındaki en büyük güç.MHP ve Türk Milliyetçileri bu yüzden istenmiyorlar.

Bakmayın siz ” Devlet Bahçeli kolay rakip,MHP’nin başında kalması iktidarın işine geliyor ” mavrasına ; bu mavra öyle bir korkunun tezahüründe yaygınlaştırılıyor ki zihinsel operasyonlarda taça çıkma gafletine düşmeyi bile göze alıyorlar. AKP politbürosunun Devlet Bahçeli’den duydukları rahatsızlık fena halde gözler önüne seriliyor.MHP’nin başında bütün oyunları çözecek bir siyaset filozofunun bulunması AKP politbürosunu öfkeye sevkediyor.Öfke sürekli hata yaptıran bir ruhi sarsıntı demektir.

AKP’nin Dokuz Işık alanına dalması,Dokuz Işık üzerinden Devlet Bahçeli’ye vurma çabaları bu öfkeden kaynaklanıyor.

Çünkü Dokuz Işık’ın bütün ifadeleri AKP’yi reddediyor.Devlet Bahçeli,siyaset yaptıkça Dokuz Işık mevzi alıyor,AKP, her adımıyla Dokuz Işık’tan papara yiyor.Çünkü AKP, Dokuz Işık’ın en önemli hipotezi olan ” Milletler Mücadelesi ” esasına göre siyaset yapmak yerine bireyci-enternasyonalist siyaset algısıyla hareket ediyor. Oysa Dokuz Işık şöyle diyor : Milliyetçiyiz,Türkçüyüz.Neden Türkçüyüz?Çünkü milletimiz Türk mmiletidir.Türkçülük ne demektir?Türkçülük,Türk milletinin hayatının her safhasında yapacağı her şeyin Türk ruhuna,Türk geleneğine uygun olması ve Türke yararlı olması amacının,fikrinin ön planda tutulmasıdır.Türkçe konuşacağız,Türkçeyi daima her şeyin en üstünde tutacağız…( Dokuz Işık Sahife 78 )

Buldukları her fırsatta Türklük kavramını ötekileştiren,Türk miliyetçisi olmak ile kürt milliyetçisi olmayı aynı teraziye koyup olumsuzlayan bir AKP anlayışı bu ibareleri okumuş olabilir mi? Bu ibareleri okumuş olanlar Devlet Bahçeli’ye sırf bu ibarelerin siyasal temsilciliğini yaptığı için ” öfke dili” aforizmiyle söz söyleme hakkına sahip olabilir mi?

Kimse kimseyi kandırmasın.

AKP’ler her Dokuz Işığı ağızlarına aldıklarında mayınlı bir alana giriyor ve fikri uzuvlarından birini kaybediyorlar.

Bu şaşkınlık alametidir.

Devlet Bahçeli ile ülkücüler arasına mesafe koymak için sahneye konan bu algı çalışması komik bir tiyatrodan farksız.Tutmuyor,olmuyor.

Çünkü Dokuz Işık konuşuyor.

Çünkü Dokuz Işık onları tekzip ediyor.

Devlet Bahçeli’nin Yeni CHP’nin gündeme taşıdığı İkinci Kürt Açılımı projesine verdiği kararlı yanıt bir Dokuz Işık duruşudur.” Birlik içinde Türkeş İdeali ” çerçevesinde siyaset yapan Devlet Bahçeli’nin tavrı ,Milliyetçi Hareketin tarihi niteliğini yansıtan Türkeşçi duruşun tabi dışavurumudur.

Bu duruş Türk Milleti ve Türk Milliyetçiliği adına yapılmaktadır.Bu duruşu Dokuz Işık marifetiyle Alparslan Türkeş ,Devlet Bahçeli’ye emanet etmiştir.

Ne diyor Alparslan Türkeş ” Türk milletinin birliğini bozma,Türk vatanını parçalama hürriyeti diye bir hürriyet olamaz,Komünizm kadar,bölgecilik,mezhepçilik faaliyetleri de almış,yürümüş ve hükümet bunlara karşı aciz ve meskenet içinde seyirci bulunmaktadır..” ( Dokuz Işık sahife 63 )

Zaman denen sırlı varlığın geriye doğru helezonik bir atımda bulunduğu varsayımından yola çıkarak bu tarihi tespitin geçmişten bugüne uyarılar taşıdığını söyleyebiliriz.

Ve nihai olarak deriz ki Devlet Bahçeli’nin durduğu yer,Dokuz Işıkçı anlayışın durduğu yerdir. Türk Milliyetçilerinin lideri olan Devlet Bahçeli Türk milletinin adının sanının korunması anlayışında kale niteliğindedir.Bu kalede gedik açmaya çalışmak Türk milletinin varlığında gedik açmaya çalışmaktır.

Bilinmelidir!

Yorum bırakın

Filed under Ahmet Şafak

Ziya Gökalp’ı Tanımak (Ahmet Şafak)

22.08.2012

Bir televizyon kuruluşunda Taha Akyol’u dinliyorum.Atatürk’ün pragmatist olduğunu ifade etmek için 600 sayfalık kitap yazan Taha Akyol,bu defa cumhuriyetin milliyetçilik anlayışını Ziya Gökalp üzerinden eleştiriye tabi tutuyor.

Yanındakiler Sabancı Üniversite’nden tarihçi Cemil Koçak ve Princeton Üniversitesi’nin Ortadoğu araştırmaları masası başkanı Şükrü Hanioğlu.

Taha Akyol ” MHP, Gökalp çizgisini iyi tanımalı ” diyor.Bu cümlenin Devlet Bahçeli’nin Milli Devlet kavramı konusundaki tavizsiz duruşuna bir atıf olduğunu anlamak zor değil.

Türkçülüğün Esasları’nı kaleme alan büyük düşünür Ziya Gökalp’in farkını ise iki maddede ifade ediyor: Osmanlı tecrübesi ve Kürt gerçeği hassasiyeti.

Biraz dikkatli dinlemeyle yazar Akyol’un konuşmasının lafzi istikameti kadar satıraltı niyetini de anlayabiliyorsunuz : Ziya Gökalp, ilk dönem cumhuriyet aydınlarının asimilasyoncu politikalarını reddederdi.Başka bir deyişle Gökalp,ilk dönem milliyetçilik anlayışının antropolojik bir alana kaymasını engeller ve kültür sahasında kalırdı.

Her ne kadar ” şayet ” üzerine bina edilmiş iddialar spekülasyondan öteye gitmese de bu tespit kısmen doğrudur.Hakikaten Diyarbekir’li Mehmet Ziya Gökalp,” insanın aidiyetini tenasul uzvuna değil temessül iklimine bağlar, yani yalın Türkçe ile İfade edersek ” insanın kimliğini sosyal iklim belirler ” ve ” cinsi aidiyet atlarda aranır ” derdi.

Taha Akyol’un yazılarıyla AKP’nin siyasi yürüyüşüne fikri katkı yaptığını görmek beni üzse de bilirim ki tefekkür bu ülke aydınlarının yitik malıdır ve bunu kitabi bir lezzetle dile getirenler kıymetli insanlardır.

Ama kabul etmek gerekir ki Sayın Akyol, Karl Poper’i tanıdığı kadar Ziya Gökalp’i tanımamaktadır.

Evet Ziya Gökalp,Türk miliyetçiliğini antropolojik esaslarla açıklamamış,kültürel,zihni ve siyasi temelde ele almıştır.Evet,Ziya Gökalp kürt hassasiyetini yaptığı sosyolojik çalışmalarla incelemiş ve kardeşlik üslubuyla ” Türkü sevmeyen kürt kürt olamaz,Kürt’ü sevmeyen bir Türk Türk olamaz ” demiştir.

Ama Gökalp’in yaptığı çalışmalar,kaleme aldığı kitaplar, makaleler Türklüğün siyasi egemenliğini vurgulayan açık örnekleri teşkil eder.Son iki eserinde yani”Türkçülüğün Esasları ” ve ” Türk Medeniyet Tarihi ” kitaplarında da yine Türklüğün siyasi üstünlüğünün altı çizilmiş,tarihi referanslarla müstakbel Türk hayat sahasının haritası kaleme alınmıştır.

” Vatan ne Türkiye’dir ne Türklere Türkistan .Vatan büyük ve müebbed bir ülkedir Turan ! ” sözü bütün telifleri çöpe atacak bir Türklük ülküsüdür.

Taha Akyol,bu gerçeği elbette bilmektedir.

Ziya Gökalp,yaşasaydı antropolojiye ram olmasa da Türk devlet Geleneğini kalın harflerle çizecek Türk siyasi hükümranlığını vazedecekti.Ekonomide Türkçü,Hukukta Türkçü,felsefede Türkçü,politikada Türkçü hatta dini anlamda Türkçü uygulamaları savunan bir fikir adamı nasıl bir Türkiye Cumhuriyeti kurguluyordu acaba?

Ve o Türkiye Cumhuriyeti Atatürk’ün tahayyülündeki ülkeden uzak olabilir miydi ?

Hadi kestirmeden söyleyelim ,Türkiye Cumhuriyeti 1925’ten sonra tektipçi,kürt kavramını inkar eden bir ülke oluşturmak için mücadele verdi,diyelim.Peki,Gökalp bunun aksini mi yapacaktı? Gökalp,” Cumhuriyeti kuran halk’a Türk milleti ” denir,demeyecek ve iki özneli bir Anadolu Federasyonu mu önerecekti?

Eğri oturup doğru konuşalım,Ziya Gökalp,Allahın inayeti gereği hakka göçmemiş olsaydı Atatürk’e kafa tutup,devlet sadece Türkün değildir mi derdi? Ömrü hayatını Türklüğe adamış bu fikir cengaveri Türk Devlet geleneğini bilmiyor idiyse ‘ Türk Medeniyet Tarihi’ni kim yazdı ?

Bırakın Ziya Gökalp’i birinci meclisi yaptığı etkili muhalefeti ile adeta Gazi hazretlerine dar eden Hüseyin Avni Ulaş, devletin Türk karakterine karşı çıkar mıydı?

Ya Gazi Kemal’e küs ölen,yıllar yılı ev hapsinde tutulan Kazım Karabekir paşa,Türkiye Cumhuriyeti’nin Türk devleti olduğu gerçeğine savaş açar mıydı? Kahraman bir asker olmasının yanı sıra müzisyenliği ile de tanınan ve İstiklal Marşı yarışmasına ” Cihan yıkılsa Türk yılmaz ” bestesiyle katılan Kazım Karabekir, Türk’ün Cumhuriyetini başka bir özne ile paylaşır mıydı?

Anadolu coğrafyasına devlet olarak giren Oğuzlar kurduğu hiçbir devlet teşkilatını başkalarıyla paylaşmamışken Türk neden paylaşsın?Osmanlı, kardeşiyle bile paylaşmamış ve ” Fatih Kanunnamesi ” ile kendince bir statiko oluşturmuşken Cumhuriyet’ten ne yapmasını bekliyorsunuz?

Türkiye Cumhuriyeti politikasını bir grup,bir klik ya da bir parti politikasına indirgeyerek tefrik etmek doğru değildir.O dönemde kim olsa aynı şeyi yapacak tarihin ve de fakto’nun emrettiği bir devlet modelini yani Türk Cumhuriyetini oluşturacaktı.Çünkü siyasi millet Türk’tü,bin yıl içinde anadoluda diğer bütün devletleri Türk kurmuştu,Bizansı Türk yenmiş,İstanbul’u Türk almış,emperyalizmi ülkeden Türk kovmuştu.

Türk’ün sosyal hakimiyeti Türk’ün siyasi hakimiyetini emretmişti.

İlk dönem aydınları antoropolojiye kaymışlar,65 bin kafatası ölçmüşler…Sonra ne olmuş,hiç !!! Çünkü meselenin anlamsızlığını Atatürk’de görmüş,tıpkı radyolarda 2 yıl klasik Türk müziğinin yasaklanmasında gördüğü gibi..Dünyanın bütün uygulamalarında milli devletler aslında yeni doğumlardır ve bocalama kaçınılmazdır.Ama Türk demokrasisi seksen yılda aşama aşama kendi tekamülünü sağlamış ve restorasyon sürecinin fersah fersah ötesine atlamıştır.

Taha Akyol bu gerçeği bilir.

Ancak bilmesi gereken bir şeyin daha olduğunu söylemeliyiz.Ne diyordu ” MHP,Ziya gökalp’i tanımalı ” değil mi?

Bence bu haksızlık!Çünkü MHP,Ziya Gökalp’i yeterince tanımaktadır.MHP’nin Lideri Devlet Bahçeli Diyarbakır mitinginde,Ziya Gökalp’i anlatmış ve bölgenin bu büyük evladını bölge halkına hatırlatmıştır.

Sayın Taha Akyol bu önerisini MHP’ye,dolayısıyla Devlet Bahçeli’ye yapacağına,Diyarbakır’da Ahmet Kaya’dan,Şivan Perver’den,Ahmedi Hani’den bahseden ve Ziya Gökalp’i ağzına almayan Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a yapmalıdır.

Haksız mıyım?

Yorum bırakın

Filed under Ahmet Şafak