Tag Archives: Alman Edebiyatı

Doğan Dolunaya (J.W.von Goethe)

Beni birazdan terk mi edeceksin?
Anımda çok yakındın ya!
Bulutlar örtecek seni lakin,
Ve işte yoksun artık güya.

Yalnız hissedersin, kederliliğimi,
Kenarın yıldız gibi parlıyor aha!
Kanıtlıyorsun bana sevildiğimi,
Olsa da Aşkım çok uzaklarda.

Hadi git! Işılda daha da ışıltılı,
Tertemiz yolda dolu dolu ihtişamla!
Atsa da kalbim acıklı hızlı hızlı,
Mutludur Gece, Sabah Akşamla.

Dornburg 25.8.1828
Çeviri: Musa Aksoy

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under J.W. von Goethe

Basamaklar… Hermann Hesse

Her goncanın soluşu ve gençliğin yaşlılığa dönüşmesi gibi,

zaman içinde hayatın her devresi çiçeklenir.

Her ermislik ve erdemin kendi zamanı vardır ve hiçbiri sonsuza dek
süremez.

Yürek her zaman yolculuğa ve yeniden
başlamaya hazır olmalı.

Hayat her çağırdığında, yürek, kimseye
yakınmadan,
yeni baslangıçlar için kendine cesaret
verebilmelidir.

Ve her baslangıç içinde bir sihir bulundurur.

Bu sihir bizi korur ve yaşamamıza, devam etmemize yardım eder.

Hafiflikle, basamak basamak geçmeliyiz her yolu.

Hiç kimseye anayurt gibi bağlanmadan.

Dünyanın ruhu bizi bağlamak ya da sınırlamak istemiyor,

bizi basamak basamak genişletmek ve yükseltmek
istiyor.

Hayatın bir evresine alıştığımız anda,

alışkanlığın getirdiği duygu bizi hapseder,

bize acı verir.

Sadece yolculuk etmeye hazır olan,

felç edici alışkanlıklardan kopmayı göze alabilir.

Belki de bize bu aşılması gereken basamakları gönderen ölümdür.

Hayatın bizden talepleri hiç bitmeyecek.

Haydi o zaman yüreğim, ayrılığa, yolculuğa hazırlan

ve iyileştir artık kendini.

Hermann Hesse

Yorum bırakın

Filed under Hermann Hesse