Tag Archives: İsmail Enver

Ruhu şad olur mu ölümün …? (Fatih OĞUZ)

Bir demet şiir topladım apakayım,
Bağban Dilaver,
Son durak Cebeci.
Nerede yatar ittihatçı Nazım?
Kimsesizlerin mezarlığına bir demet şiir koysam,
Ruhu şad olur mu Filibeli Hilmi’nin?
Bir demet hasret topladım konçuyum,
Bağban Atsız,
Son durak “Nihal” (sürgün anlamında).
Nerede kurulur büyük mahkeme?
Ok atamayanların mezarına bir demet hasret koysam,
Ruhu şad olur mu Pusat’ın?
Bir demet kır çiçeği topladım ruhum,
Bağban Enver,
Son durak “İsmail” (kurban oluş).
Nerede düşlenir güzel Turan?
Bıyıkları törpelenmeyenlerin mezarına bir demet kır çiçeği koysam
Ruhu şad olur mu hürriyetinin?
Bir demet hayat topladım kadınım,
Bağban sevda,
Son durak kavga.
Nerede vurulur doğmamış çocuklar?
Umudun kabrine bir demet hayat koysam,
Ruhu şad olur mu ölümün?

Fatih Oğuz
25 Mart 2016 / Frankfurt-Main

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz

Mahşerimiz (Fatih Oğuz)

Çocukların göz bebeklerine hürriyet ateşini düşürebilmelisin.

Büyümekten korkanların yüreğine “İsmail Enver” büyüklüğünde cesaret koymalısın.

Ölümü dost bilecek kadar yaşamı sevdir.

Erkek çocuklarına “Mahşer”i,

Kız çocuklarına ise “Dişi Kurdun rüyaları”nı okumalısın.

Soylu bir düş ile uzun yolculuğa çıkmalarını sağla.

Onlara ileri zamana götürebilecekleri öyküler bahşet.

Şerefli öyküler olsun.

Namusun, onurun ve ekmeğin himayesinde bahar açan öyküler.

Önce ruhlarını soğuk sularda törele, ondan sonra ayaz gecelerden sakınmamalarını öğütle.

Ayaz geceler tenine dokunduğunda keskin bıçak kadar acı veriyor olsa bile;

Sahidir, gerçektir, candandır.

Acıların sayesinde kavgaları mazlumun çağrısı olacaktır.

Dünyayı gözlerinde fazla büyütmemelerine dikkat et.

Dünyayı fazla büyüten,

Şahsiyeti küçümser

Ve kavgaları yokluğun gövdesinde kaybolur gider.

Zayıf insanlar gibi şikayetlenip durmasınlar,

Gayesiz topluluklar gibi “he deyip” geçmesinler;

İddiaları, kaygıları, hayalleri ve belki de en önemlisi umutları olsun.

Kardelen gibi olsunlar, dik baş, asil ve de yeni günü muştulayan güneşi gölgeleyecek kadar sıcak.

Sevdalansınlar en yücesinden.

Ayın şavkında sevdiklerinin çehresine,

Gecenin karanlığında saçlarının büyüsüne

Ve rüzgarın uğultusunda mahrem fısıltılara kapılsınlar.

Doyasıya sevip, doyasıya aşk ile pusatlansınlar.

Her şey bir hürriyet ateşiyle başlar,

Ve bu ateşi alevlendirecek olan bizim yanmamız olacak dostum.

Yanalım, yandıralım ama yanıltmayalım …

Fatih Oğuz

29 Aralık 2014 Frankfurt/Main

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz