Daily Archives: Haziran 24, 2011

Asimilasyon, Entegrasyon ve Desentegrasyon

Alman Yeşiller partisinin Eşbaşkanı Sayın Cem Özdemir, 01 Mart 2011 tarihinde
“Die Welt (Dünya)”(1) isimli Almanya’nın en ciddi ve en itibarlı gazeteye
röportaj verdi.

 

Röportajının ana muhtevası Sayın Başbakanın Almanya ziyareti esnasında
Düsseldorf şehirinde yapmış olduğu konuşma. Alman kamuoyu Sayın Başbakanın
Düsseldorf salon programındaki konuşmasını ve yaklaşımını “Türkiye’deki Genel
Seçim öncesi oy avcılığı, asıl meselelerden uzak kalındığı ve şov” olarak
nitelendirdi.

 

Ne yazıkki Sayın Başbakan Almanya’da yaşayan Türklerin hiçbir sorununa çare
olacak somut bir çözüm sunamadı. Sayın Başbakan her ziyaret sonrası oluşturduğu
polemiklerin sayesinde Almanya’da (Avrupa’da) yaşayan Türklerinin sorunlarını
Alman (Avrupa) kamuoyuyla birlikte başbaşa bırakmıştır.

 

Buna karşılık devreye “Türk kökenli” siyasiler giriyor ve uluslararası
tanımlamaya sahip olan “entegrasyon”‘la ilgili sorunları derinleştiren ve çözüme
giden yolları kördüğümle bağlayan beyanatlarda bulunuyorlar.

 

Örneğin röportajda Sayın Özdemir “Türkleri asimile etme gayreti insanlık suçu
deniliyor. (Türkler) Asimile olup olmamayı kendileri karar vermeleri gerekmiyor
mu?” sorusuna yönelik “Kesinlikle. Zorlama olmamalı, ama herkes bu hakka
(asimile olmak) sahip. (…). Asimilasyon bireysel bir tercih ve başkaların
müdahalesi olmamalı.” cevabı durumumuzun vahimiyetini açıklamakta.

 

Sayın Özdemir’in cevabını ters yönden okuyacak olursak şu anlam çıkıyor:

 

Toplum olarak entegrasyon zorlanıyorsa, bireysel tercihinle asimile
hakkını kullan
.”

 

Bilindiği üzere her bilim kendi metodolojisine sahip. Asimilasyon teriminin
menşeisi biyolojiye dayanır. Toplum ilişkileri, bireysel münasebetler
çerçevesinde mevcut sorunların çözümü biyolojik mantıkla, fertçi fırsatçılıkla
değil; toplumu var eden bütün kesimi direkt muhatap alan Toplum bilimiyle ve
enstrümanı olan sosyoloji disipliniyle olur.

 

Entegrasyon uzun vadeli ve gerçekleştirilmesi zor gösterilen toplumsal
değerler manzumesi yerine; kısa vadeli, tez sonuç getiren, başarı vaat eden, az
enerji gerektiren bireysel başarı profili çılalayan asimilasyon uygulaması
topluma empoze edilmekte.

 

Sayın Özdemir’in asimilasyon ve entegrasyon hakkında görüşlerinin özetini şu
şekilde çıkarmakta mümkün:

  • Asimilasyon = Bireysel tercih (Fertçilik). Kısa vadeli. Başarı oranı daha
    yüksek.
  • Entegrasyon = Toplumsal tercih (Toplumculuk). Uzun vadeli. Başarı oranı
    alçak. Gerçekleşmesi güç.

Sayın Başbakanın öncülüğünde AKP politikalarının Ortadoğu’ya, Kuzey Afrika’ya
kısacası müslümanlar topluluklara demokratikleşme(!) hususunda örnek olduğunu ve
Türkiye’yi “daha liberal, çok dinli, çok kültürlü ve hatta çok feminist ve
eşcinsel”(2) bulduğunu söyleyen ve bu çalışmaları destekleyen Özdemir aynı
zamanda “Ankara çocuklarımın ve burada yaşayan Türk çocuklarının sorunlarını
çözemez”(3) demesindeki vurgusu(!) gözardı ediliyor.

 

Bu yüzden “Bize Türkçe’yi öğrenin” dedi diye başbakanla övünen arkadaşlar
içinde bulunduğumuz sosyopsikolojik ve sosyokültürel buhranın algısında
değiller.

 

Algısında olmayanlar “asimilasyon” adayı, olanlar da “desentegrasyon”
adayı.

 

Fatih Oğuz

08 Mart 2011 / Frankfurt a. Main

 

Kaynakça

 

(1) Ankara löst nicht die Probleme meiner Kinder http://www.welt.de/politik/deutschland/article12665295/Ankara-loest-nicht-die-Probleme-meiner-Kinder.html

 

(2) Revolution in Ägypten: Wer Arabiens Demokraten wachrütteln kann / http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,743812,00.html

 

(3) Ankara löst nicht die Probleme meiner Kinder http://www.welt.de/politik/deutschland/article12665295/Ankara-loest-nicht-die-Probleme-meiner-Kinder.html

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under F. Oğuz